Kemik İyileşmesinin Üç Silahşörü: Osteoindüksiyon, Osteokondüksiyon, Osteogenez
İmplant tedavisinde yetersiz kemiği artırmak için kullanılan "Kemik Tozları", rastgele seçilen malzemeler değildir. Hekiminiz, vakaya göre farklı biyolojik özelliklere sahip greftleri tercih eder. Bu materyallerin kemik oluşturma mekanizmaları birbirinden farklıdır:
1. Otojen Greftler (Altın Standart)
Hastanın kendi vücudundan (çene ucu, ramus bölgesi veya kalça) alınan kemiktir.
- Avantajı: İçinde canlı kemik hücreleri barındırır (Osteogenez). Vücudun reddetme riski sıfırdır. İyileşme hızı en yüksek materyaldir.
- Dezavantajı: Kemik almak için hastada ikinci bir cerrahi alan oluşturulması gerekir.
2. Ksenojen Greftler (Hayvansal Kaynaklı)
Genellikle sığır (Bovine) veya at kaynaklı kemiklerin, laboratuvar ortamında tüm organik maddelerden arındırılıp, sadece mineral iskeletinin bırakılmasıyla elde edilir.
- Görevi: Bir iskelet görevi görür (Osteokondüksiyon). Vücudun kendi kemik hücreleri bu iskeletin içine göç ederek zamanla onu eritir ve yerine kendi kemiğini yapar.
- Kullanım Alanı: Sinüs lifting ve küçük kemik boşluklarında dünyada en çok kullanılan greft türüdür.
3. Sentetik (Alloplastik) Greftler
Tamamen laboratuvarda üretilen, kalsiyum fosfat veya hidroksiapatit bazlı seramik tozlardır. Hayvansal ürün kullanmak istemeyen hastalar için alternatiftir ancak kemikleşme süresi doğal greftlere göre biraz daha yavaştır.
Kokteyl Tekniği
Büyük kemik kayıplarında cerrahlar genellikle "Karışım" tekniğini uygular. Hastadan alınan bir miktar canlı kemik yongası ile sığır kaynaklı kemik tozu karıştırılır. Böylece hem canlı hücre aktarımı sağlanır hem de hacim korunur.